„Próba dojścia do porozumienia z dworem petersburskim oparta więc została wyłącznie na koncepcji taktycznej Stanisława Augusta. Poglądy Ignacego Potockiego na politykę polską w tym okresie w ogóle nie wpłynęły (zresztą w znacznym stopniu z winy samego marszałka). Król zaś wierzył głęboko, że jedynym sposobem zapewnienia propozycjom polskim jakiejkolwiek szansy jest wzruszenie imperatorowej; że trzeba przede wszystkim apelować do serca Katarzyny, dając jej dowód uległości i pojednawczości. O uświadomieniu imperatorowej nieco twardszych racji rozumowych Stanisław August w ogóle nie myślał. Stało się to jednym z zasadniczych powodów odrzucenia polskiej inicjatywy pokojowej przez dwór petersburski.
VI. Dwór petersburski
wobec propozycji polskich
Wieziony przez specjalnego kuriera ambasady rosyjskiej w Warszawie list Stanisława Augusta do Katarzyny II dotarł do Petersburga w momencie dla propozycji królewskich bardzo sprzyjającym, bowiem niemal jednocześnie z wiadomością o bitwie pod Zieleńcami (18 VI 1792), która nie będąc, co prawda, zwycięstwem polskim, nie była również zwycięstwem wojsk imperatorowej, a przyniosła im poważne i dotkliwe straty.“(10)