„ckiem dal „bardzo negatywną opinię o ministrze Jackowskim". Jesienią 1937 r. jak już zostało wspomniane Tadeusz Jackowski został zwolniony ze służby zagranicznej.
Pobyt na placówkach wypełniony był pracą. Składała się na nią m.in. obserwacja kraju pobytu i donoszenie o jej wynikach do Centrali. Na podstawie licznych sprawozdań i raportów z placówek przekonać się możemy, iż czyniono to w sposób na ogół staranny. Przedstawiciele polscy donosili o działalności miejscowego MSZ, pisali o zmianach zachodzących w korpusie dyplomatycznym. Podawali często wnikliwe charakterystyki poszczególnych dyplomatów i polityków. Analizowali, jaki wpływ mogą mieć zachodzące wydarzenia na stosunki danego kraju z Polską. Bardzo dużo zajmowali się sprawami gospodarczymi.
Praca ambasad (poselstw) była przedmiotem stałego nadzoru i kontroli ze strony Ministerstwa. Poddawano m.in. ocenie działalność sprawozdawczą placówek, a następnie reasumowano ją w specjalnych dokumentach. Weźmy dla przykładu pismo z 15 września 1933 r., które zwracało szczególną uwagę na sprawy gospodarcze. „Poselstwo Praga czytamy tam. Działalność sprawozdawcza poselstwa stoi na bardzo wysokim poziomie. Trzymając się ściśle instrukcji radca handlowy poselstwa metodycznie oświetla każdy etap stosunków handlowych między Polską a Czechosłowacją. Bardzo cenne były np. raporty o przebiegu rokowań o traktat handlowy (...). Poselstwo Bukareszt. Sprawozdania ekonomiczne poselstwa są rzeczowe, jasne i wyczerpujące. Dają żywy obraz sytuacji ekonomicznej w Rumunii. Zarówno raporty ogólne, syntetyczne o sytuacji ekonomicznej i finansowej w Rumunii, jak i raporty dotyczące konkretnych zagadnień i transakcji (...) można określić jako bardzo dobre". Również jako dobrą, czy też zadowalającą, oceniono działalność sprawozdawczą placówek w Budapeszcie, Sofii i Belgradzie.“(5)