„2. Podbój Brytanii przez Anglosasów. Brytania stosunkowo najkrócej była pod berłem rzymskim. Język łaciński przyswoiły sobie tylko klasy posiadające. Większość ludności, zwłaszcza rolnicy, zachowała dawną kulturę celtycką. W V w. legiony rzymskie opuściły Brytanię. Kraj ten wtedy znalazł się w obliczu nowego niebezpieczeństwa. Z północy zaatakowali go celtyccy Piktowie i Szkoci, ze wschodu (od morza) ludy germańskie Anglowie, Sasi i Jutowie. Mimo zaciętego oporu plemiona germańskie opanowały południową i środkową część wyspy. Brytowie utrzymali się na zachodzie, część z nich wyemigrowała do Galii osiedlając się na Półwyspie Armorykańskim (Bretania). Na terenach podbitych Anglosasi utworzyli szesnaście państewek, w których wywłaszczyli ludność celtycką lub zamienili ją w niewolników.
Anglosasi nie zromanizowali się, zachowali swe prawa, obyczaje i język. W VIII w. tym języku spisano stare pieśni i bohaterskie dokonania Anglosasów. Mimo jednak, że Anglosasi trzymali się swych pogańskich wierzeń, misje prowadzone z Rzymu i Irlandii doprowadziły w końcu do ich chrystianizacji.
3. Podbój Anglii przez Normanów. Wilhelm Zdobywca. Po śmierci Kanuta Wielkiego i zrzuceniu panowania duńskiego Anglia uległa jeszcze jednemu podbojowi. W 1066 r. na wybrzeżach angielskich wylądował na czele dwunastotysięcznej armii książę Normandii Wilhelm zwany później Zdobywcą (10661087), który w bitwie pod Hastings pokonał króla angielskiego Harolda (panował kilka miesięcy w 1066 r.). Opanowawszy kraj Wilhelm koronował się na króla angielskiego. Anglosasi zerwali się do powstania lecz zostało ono krwawo stłumione.“(9)